Jak używać plików nagłówkowych w C

How Use Header Files C

C to wszechstronny i potężny język programowania zawierający obszerną kolekcję bibliotek wypełnionych predefiniowanymi funkcjami do użytku przez użytkownika.

W tym przewodniku przyjrzymy się plikom nagłówkowym C, jak działają i jak ich używać w naszym kodzie.







Co to jest plik nagłówkowy?

Pliki nagłówkowe to określone pliki zawierające kod zewnętrzny, który można ponownie wykorzystać w innych programach po ich zaimportowaniu. Zazwyczaj plik nagłówkowy C zawiera funkcje, definicje typów danych i makra.



Istnieją dwa rodzaje plików nagłówkowych:



  1. Standardowe pliki nagłówkowe biblioteki C
  2. Pliki nagłówkowe zdefiniowane przez użytkownika

Standardowe nagłówki C to predefiniowane pliki nagłówkowe, łatwo dostępne w kompilatorze C.
Z drugiej strony pliki nagłówkowe zdefiniowane przez użytkownika są tworzone przez użytkownika do użycia w określonej sytuacji. Pliki nagłówkowe zdefiniowane przez użytkownika są zawarte w dyrektywie #define.





Jak dołączyć plik nagłówka?

Aby korzystać z funkcji, typów danych i makr zdefiniowanych w pliku nagłówkowym, należy je zaimportować do programu.

Aby zaimportować nagłówek, użyj #include, dyrektywy preprocesora informującej kompilator, że powinien zaimportować i przetworzyć kod przed skompilowaniem reszty kodu.



W typowym programie C powinien zawierać plik nagłówkowy stdio.h, który jest standardowym plikiem nagłówkowym dla strumieni wejściowych i wyjściowych.

Ogólna składnia importowania pliku nagłówkowego to:

#włączać

Nazwę nagłówka umieszczamy w nawiasach ostrych.

NOTATKA : Upewnij się, że do programów w języku C dołączono rozszerzenie .h.

Warto również zauważyć, że plik nagłówkowy można zaimportować tylko raz i nie można mieć plików nagłówkowych o podobnych nazwach, nawet jeśli zawierają różne wiersze kodu. Dzieje się tak, ponieważ kompilator importuje i przetwarza oba pliki, co prowadzi do błędów.

Pliki nagłówkowe zdefiniowane przez użytkownika

C pozwala zdefiniować osobiste pliki nagłówkowe z niestandardowym kodem do Twoich potrzeb. Pomaga to uporządkować kod i zmniejszyć złożoność.

Aby utworzyć niestandardowy plik nagłówka, utwórz plik C i zapisz go z rozszerzeniem .h zamiast .c.

Po utworzeniu dodaj kod, który chcesz umieścić w nagłówku i zapisz go. Na przykład następująca prosta pętla znajduje się w pliku nagłówkowym o nazwie loopme.h:

próżniapętla() {
dla (inti= 0;i< 10;i++) {
printf ('%D',i);
}
}

Aby użyć pliku nagłówkowego zawierającego powyższą pętlę, możemy go zaimportować za pomocą dyrektywy #include.
Zacznij od utworzenia pliku. Na przykład program.c.

Aby zaimportować plik nagłówkowy, dodaj #include, a następnie nazwę pliku ujętą w podwójny cudzysłów jako:

#włączać
#include „loopme.h”
pętla();

NOTATKA : Zamykamy plik nagłówkowy zdefiniowany przez użytkownika w podwójnych cudzysłowach zamiast nawiasów ostrych.

Po dołączeniu pliku nagłówkowego skompiluj kod, aby wykonać pętlę znajdującą się w pliku nagłówkowym.

Zazwyczaj w pliku nagłówkowym nie będzie umieszczana tylko jedna pętla. Możesz go jednak użyć do tworzenia bardziej złożonych plików nagłówkowych.

W udostępnionym zasobie możesz: dowiedz się więcej o wszystkich plikach nagłówkowych C .

Wniosek

Ten krótki samouczek omawia, jak działają pliki nagłówkowe C, w tym definiowanie i importowanie plików do programów w C.